Ahmed Rüfâî'nin Münâcâtı

"Uzaklardan rûhumu gönderirdim ravzana
Öpsün diye toprağı vekil olarak bana
Şimdi sıra vücûdun, kabul ettin huzûra
Uzat öpsün elini dudağım kana kana"

Meşhur Ahmed Rüfâî bu niyâzı huzûra
Sununca bir el çıkmış Mescit boyanmış nûra
Ahmed murâda ermiş sarılıp öpmüş eli
Bunu âşıklar görmüş ve yerleşmiş şuura

Allah, melek ve ümmet O'na salât okuyor
Allah O'nu âşıkın rüyâsına sokuyor
Her selâmı alıyor hayatta imiş gibi
Asırlardır vücûdu taze bir gül kokuyor

Âşıkın gözlerinden akınca hasret seli
Bu niyâza cevaben çıkarsa nûrdan eli
Bunda yadırganacak ne var aklı olana
Peygamber çırağıdır kerâmetiyle veli

4- Şevval- 1419
Mekke