www.HayrettinKaraman.net: İslâm Hukuku Profesörü Hayrettin Karaman'ın Web Sitesi
Siteden rastgele bir sayfa seçer. Hafızadaki önceki sayfaya döner Hafızadaki sonraki sayfaya döner
 


Üretici mağdur

Bir iki gün içinde, üretimden pazara zinciri ile ilgili bazı gözlemlerim oldu, bunları paylaşacak ve ilgililerin dikkatini çekeceğim.

Doğu'dan gelmiş bir işçiye iş yaptırdığım için biraz sohbet ettik. Muş'ta şehire yakın bir köyde arazileri varmış, ekip dikiyor ve iyice geçiniyorlarmış, Ecevit zamanında tütün ekimi sınırlandırılmış, pancara kota konmuş, fasülyeleri para etmemiş (işçi, ithalat yüzünden diyor), büyük şehire göç yolu açılmış, cazip hale gelmiş, köy ve arazi terk edilmiş. Şehire gelmiş de abad mı olmuşlar, hayır; yarı aç yarı tok, kimi zaman işli, kimi zaman işsiz, bodrum katta kiracı olarak yaşamaya çalışıyorlar.

Televizyon haberlerinde -doğru hatırlıyorsam Antalya'da- üreticiler salatalıkları yollara döktüler ve seslerini duyurmaya çalıştılar. Alıcılar çok az para veriyorlarmış, halbuki dün pazara uğradım, salatalığın kilosu birbuçuk lira idi. Neden asıl emek sahibi, üretici velinimet beş on kuruş alıyor da aracılar daha fazlasını kazanıyorlar; bunun adaletli olmadığı çok açık.

Peygamberimiz (s.a.) şehirde oturan köylünün ürettip getirdiği malı yolda karşılayıp almasın, mal pazara gelsin, malı üreten satsın, pazarcı (şehirli) satmasın' buyuruyor. Bundan maksat şudur: Üretici ile tüketicinin arasına başkaları girerek malın fiyatı ile oynamasınlar; Allah bol vermiş ise ucuz olsun, az vermiş ise pahalı olsun, ama ucuzluk veya pahalılığı bu tabii oluşun dışında insanların müdahalesi etkilemesin.

Günümüzde üreticinin malını doğrudan şehirlere, ihtiyaç duyulan yerlere taşıması, pazarda bizzat satması mümkün olmayabilir; ama emeğin hakkını alabilmesinin başka çareleri de yok değil. Bunların başında kooperatifleşme geliyor. Üreticiler kooperatifler kursalar, kooperatifler ürünün elde edilmesinden korunmasına ve pazara arzına kadar hizmet verseler aracı azalacak, ürünün ederinden emek hakkını alacaktır. Elbette işçinin, taşımacının, manavın, pazarcının da emeği var, ancak bunların tamamı üretime ve üreticiye bağlı; o yoksa ne taşıma var, ne iş var, ne pazar, ne de manav. Burada haklı şkayete konu olan husus üreticinin durumudur; üretim girdileri artarken ürünün fiyatı düşüyor; bunun sonu köyü, tarlayı, bahçeyi, bağı... terk etmek, gelip şehirlerde, kahvehanelerde pineklemek, ihtiyaç duyulan malları dışarıdan ithal etmek ve ülkenin servetini yabancılara akıtmaktır.

19.10.2012

  Şu anda sayfası gösterilen kitap.
Önceki Makale
Sonraki Makale
Makale Listesi
Site Sayfaları
Ana Sayfa
Hakkında
Makaleleri
Kitapları
Soru Konuları
Soru Listesi
Hayrettin Karaman`ın Sohbetleri
Şiirleri
Bütün site içeriğinin genel kelime indeksi.
Sitede Arama
Hayrettin Karaman'ın Siteye Son Eklenen Yazıları
E-posta
Siteyi Link ve Kaynak Gösterimi
m.HayrettinKaraman.net Mobil-Metin Versiyonu Hakkında

Facebook Sayfası:

Bulunduğunuz Sayfayı:


 
Sayfa başına gider Siteden rastgele bir sayfa seçer. Hafızadaki önceki sayfaya döner Hafızadaki sonraki sayfaya döner
   
Önceki Makale Sonraki Makale Makale Listesi